De Boszoom strijder op weg naar zoom in de ruimte, waar we het niets ervaren als het onbekende.

Ik ben, ik ben, een nummer in tijd

ik zie, ik zie, het getal

aan mijn zij; no. 6362986

dat we tellen is fijn – precies en

geruisloos tikt het cijfer 10

uitstekend berekent en

klopt als de hamer

de naald in het glas – helder

is het brein met het nummer

gebrand; weet ik wie ik ben

precies!  als u

… het nummer in tijd

Relaas van woensdag 3 september 2008, vanaf 20.00 uur scherp.

Subject: Mag ik nu naar huis?

Natuurlijk, woensdagavond is/was het dan zover.

In Boszoom’s wereld, een gesprek over de kunst, het leven, de ziel, het intellect en de materie.

Vraagstelling:  Is het huis waar het hart is?   

Deze 1e avond valt onder de leiding van Hugo de huis/bos/zoo/meester. Aanleiding vormt Jup’s aardse behoefte om eindelijk naar huis te mogen.

Bovendien zal de bosmeester bovenstaande stelling met poezie en muziek willen bekrachtigen, ingaande op de zwervende mens en zijn natuurlijk nomadisch gedrag, al zoekende naar zijn thuishaven.

Als volgt door BS aangereikt: Koud op papier, De zwervende zee in mijn eigen huis en de immense kosmos die je schenkt, Cristina Branco canta Slauerhoff (Cees Nooteboom)- O engeitado, andere gedichten van Slauerhoff voorgedragen, gevolgd door Perzische klassieke muziek en als toetje “Uit het hart van Odessa”-Andre Schreuders

Het relaas van zaterdag 16 augustus 2008 op BS:

‘In het hol van de leeuw’ had weinig van een verjaardagsfeest, ondanks de slingers en de jarigen; Hans, Jup, Zoë, Art(de afwezige) en onze Dr. O (de enige echte jarige).

Het terrein van Boszoom Solutions werd vrijwel geheel in gebruik genomen voor klets, drank, dans of sport activiteiten.

Bij de aankomst van de superster Lucho del Medici en zijn familie waren inmiddels alle generaties aanwezig.

Er werd aan lange tafels gegeten, gedronken en kennis gemaakt. De variatie van de uitgenodigden beloofde een boeiende soap van wat er die speciale avond, nacht zou kunnen gebeuren.

Er werd alert ingesprongen bij het rondje tafeltennis, waarbij Genja terplekke vriendschap sloot met de tafel en tegenstanders (verliezers).

In de maagdelijke voortuin ontspande men zich op vette zitzakken en oosters tapijt. Gedurende het inleidingspel draaide Hugo ondertussen zijn diepste dub, blues en virtuoze klanken vanuit de akoestische kosmos; de hooimijt.

Zou het programma niet beginnen met de documentaire ‘from the heart of Odessa’ van Andre?

Al snel bleek dit zootje ongeregeld de vertoning niet te hebben afgeschermd van de hongerige en dorstige bezoeker. Geen kans voor de film. Toch zag men de film van Birthday met hORIzON en een Roemeense documentaire “Ajutoare Umanitare”

voorbijschieten op het buitenscherm, echter overstemd door de vibrerende muziek van JM uit de hooimijt.

Wiens feestje is dit eigenlijk? Hugo ontkent zoals gebruikelijk, Dr. O zuspaet en Art de opgeloste wisten van niets, totdat Zoë ons het antwoord door de microfoon gaf: “Het is ook mijn feestje”.

Waarmee Fuck the writer aanleiding zag om ons hartverwarmende en melancholische liedjes ten gehore te brengen, omgeven door enthousiaste dansers en luisteraars. Het geweldige optreden deed stofwolken komen en gaan en daalde passioneel op onze longen. Een inmiddels legendarisch vertoon in het hol van de leeuw!

Op het moment dat Fuck de hooimijt in brand wilde steken, voorkwam Zoë dat met haar verdrietige en dramatische verkondiging en vraag naar Marta’s wonderschone hemelse stem. Het publiek sloot bij haar klaagzang aan en volgde de roep om Marta. Zij kwam en zong de sterren van het rieten dak, begeleid door de dikste tranen uit Roemenie.

Na deze emotioneel en beladen episode werd het tijd voor de strakkere en meer gesmeerde dansmuziek van Dj. Subsequent. Bas had zich ondertussen aan het drumstel gewijd en bleek hardnekkig overtuigd van zijn solo. Eva nam de kans haar zielvolle en jazzy stem in te zetten op de platen van Subsequent. Al heerlijk aan het dansen, zagen enkele ongeduldige tot feeststemming bekeerden, reden om Dj. S van zijn plek te jagen en plaats te maken voor toeters en blazers uit de Balkan. De moralistische grens was verdwenen.

Tijd voor het offer: De bokverbranding.

Het offer van de bok is een verhaal van liefde en haat, creatie en destructie. De liefde voor de vrijlopende bok in het veld in gezelschap van de big, werd door iedereen ondersteund, behalve het onkruid. Zij woekerde er lustig op los en omsingelde hun geheel. Na de bevrijdende actie van JM, werd hij al tijdens het feest tot ikoon van de avond. Geprezen en bewonderd zat hij vervolgens naast het hete vuur in de kring zonder achterpoten. Een onbekende geschiedenis had hem naar zijn naderde einde gebracht. Waar onze dappere Marius het heft in handen nam om zijn lijdensweg te verkorten, hierbij aangemoedigd door zijn aanhangers. De bevrijding kwetste de eigenaresse, wiens gezicht op onweer stond, met gevolge dat de dappere en de verantwoordelijke hoofdpersonen tot zondebok werden aangewezen.

………

In de ochtendgloren verslikte de verwarde haan zich en voegden de gasten van de motorclub zich bij het gezelschap van de politie en de feestbeesten. Een uitzonderlijk tafereel. De afsluiting was de duik in de Kralingse plas, om al dat stof en de begane zonden van ons af te spoelen. De champagne en de opgelopen schade met bloed zorgden voor verbroedering en een passende finale.

No Video Responses have been posted yet.

Click here to post a video response.

Een vreemde landing van een bolle volume bestaande uit 5 en 6 hoekige cellen, kwam als een verrassende verschijning tussen de hooimijten tevoorschijn: De Geodesic Dome Tent (a.k.a. Geotent).

Een creatie van Copyoflucas die zijn eigensoortig tenten bouwt en ontwerpt, moest zijn bijgewerkte model en unicum testen.

De Geodesic heeft een diameter van 6,5m, een hoogte van 4m en een gewicht van c.a. 250kg. Ideaal voor feestjes of evenementen. De projecties op de tent zijn beelden van tekeningen omgezet op dia’s, tevens van Copyoflucas    crazy88slide3xdome.jpg crazy88slide1xdome.jpg